Q. HORATIUS FLACCUS • OPERA ET COMMENTARII
CARM. I • CARM. II • CARM. III • CARM. IV • CARM. SAEC. • EP. • SERM. I • SERM. II • EPIST. I • EPIST. II • A. P.

varia lectio et testimonia


opus et commentarii • varialectio et testimonia • prosodia et metra

e

CARM. I XII, 56     seras et indos,
saerus – seraes – seras
CARM. I XXII, 6     sive facturus per inhospitalem
seu – sive
CARM. II I, 28     rettulit inferias iugurthae.
iugurthe – iugurte – iugurthae
CARM. II V, 4     in venerem tolerare pondus.
tolerare – tollerare – tolloerare
CARM. III XI, 22     risit invito; stetit urna paulum
stetit – taetit
CARM. III XI, 48     classe releget:
releget – relieg&
CARM. IV IV, 64     maius echioniaeve thebae.
echionieve – echioniaeve – ethioniaeve
EP. V, 94     quae vis deorum est manium,
quae vis deorum est manium – que vis deorum manium est
SERM. I I, 69     flumina – quid rides? mutato nomine de te
de te – de&e
SERM. I IV, 1     eupolis atque cratinus aristophanesque poetae
po&e – poetae
SERM. I V, 70     prorsus iucunde cenam producimus illam.
iocundae – iocundam – iocunde – iucundae – iucundam – iucunde
SERM. I VI, 34     sic qui promittit civis, urbem sibi curae,
curae & rei – curae – curae et – curet
SERM. I VIII, 41     umbrae cum sagana resonarint triste et acutum
resonaret – resonant – resonarent – resonarint – resonaverint
SERM. I IX, 16     persequar hinc quo nunc iter est tibi.’ ‘nil opus est te
est iter – iter est
SERM. I IX, 27     cognati, quis te salvo est opus?’ ‘haud mihi quisquam.
quibus est salvo te – quibus est te salvo – quis salvo est – quis te salvo est – quis te salvo opus est
SERM. I IX, 58     exclusus fuero, desistam; tempora quaeram,
tempore – tempora – temuora
SERM. I X, 35     scilicet oblitus patriaeque patrisque latini,
scilicet oblitus patriaeque patrisque latini,
patriae patriique – patriaeque patrisque – patrieque patrisque
latinae – latine – latini
SERM. II I, 53     monstratum? scaevae vivacem crede nepoti
scaeve – scaevae – scevae
SERM. II I, 72     virtus scipiadae et mitis sapientia laeli,
scipaidae – scipiadae
SERM. II II, 72     ut noceant homini credas, memor illius escae,
aescae – escae – esce
SERM. II II, 106     uni nimirum recte tibi semper erunt res,
recte tibi – tibi rectae – tibi recte
SERM. II III, 25     cum lucro noram; unde frequentia mercuriale
merculiae – merculiale – mercuriale
SERM. II III, 47     desipiant omnes aeque ac tu, qui tibi nomen
aeque – equae
SERM. II III, 138     nil sane fecit quod tu reprehendere possis:
quae – quod
SERM. II III, 190     dicere quod sentit permitto.’ maxime regum,
quae – quid – quod
SERM. II III, 207     nempe tuo, furiose? ‘meo, sed non furiosus
furiosae – furiosus
SERM. II III, 265     servos, non paulo sapientior ‘o ere, quae res
o ere, quae res – oere requires – oerequaeres – ohe requae res – oherequaeres – orerequires – regere non potes
SERM. II IV, 64     naturam. simplex e dulci constat olivo,
e dulci – edulci – eduli – et dulci
SERM. II IV, 66     non alia quam qua byzantia putuit orca.
quae byzantia – qua byzantia – qui byzantia
SERM. II IV, 69     pressa venafranae quod baca remisit olivae.
vænafranae – vena franaae – venafranae
SERM. II V, 3     artibus atque modis. quid rides?’ ‘iamne doloso
iam ne – iamne – tamnae – tamne
SERM. II V, 59     ‘o laertiade, quidquid dicam, aut erit aut non:
laerciade – laertiade – lerciade – lertiadae – lertiade
SERM. II V, 65     filia nasicae, metuentis reddere soldum.
nasicae – nasice – nassicae
SERM. II V, 76     penelopam facilis potiori trade.’ ‘putasne
pene lopae – pene lopam – penelopam – penelopem – penelopen
SERM. II V, 103     sparge subinde et, si paulum potes inlacrimare, est
illacrimare et – inlacrima. e re est – inlacrimare, est
SERM. II VI, 36     ‘de re communi scribae magna atque nova te
nova re – nova tae – nova te – novante – novare – novatae – novate
SERM. II VI, 63     o quando faba pythagorae cognata simulque
phitagorae – pitagorae – pithagorae – pytagorae – pythagoræ – pythagorae – pythagore
SERM. II VI, 86     frusta dedit, cupiens varia fastidia cena
caenae – caena – cena
SERM. II VI, 104     multaque de magna superessent fercula cena,
caenae – caenae – caena – cenae – cena
SERM. II VII, 45     dum quae crispini docuit me ianitor edo.
dum quae – dumqae – dumque
SERM. II VII, 50     clunibus aut agitavit equum lasciva supinum,
aequm – equm – equum
SERM. II VII, 64     non habitu mutatve loco peccatve superne,
pudenter – sequens, te – supermae – supernae – superbe – superne – supine
SERM. II VII, 69     quaeres, quando iterum paveas iterumque perire
quae res – quaeres – quaeris – queres – queris
SERM. II VII, 97     aut pacideiani contento poplite miror
paci deiani – pacidae iam – pacideiani – pacidiani – placidae iani – placide iani – placideani – placidi iani – placidiani
SERM. II VIII, 11     gausape purpureo mensam pertersit et alter
detersit – pertersit – pertexit
SERM. II VIII, 53     ut melius muria quod testa marina remittat’.
quae – quam – quo – quod
EPIST. I I, 25     aeque pauperibus prodest, locupletibus aeque,
aequae – aeque
EPIST. I I, 68     an qui fortunae te responsare superbae
tae – te – tu
EPIST. I II, 7     graecia barbariae lento conlisa duello,
barbarae – barbariae – barbarie
EPIST. I II, 31     ad strepitum citharae cessatum ducere somnum.
chytarae – chyttarae – citharae – cithare
EPIST. I V, 2     nec modica cenare times holus omne patella,
caenare – cenarae – cenare
EPIST. I V, 30     tu quotus esse velis rescribe et rebus omissis
rescribae – rescribe – rescribere – rescribit
EPIST. I VI, 5     inbuti spectent: quid censes munera terrae,
tærraae – terrae
EPIST. I VII, 28     inter vina fugam cinarae maerere protervae.
cinarae – cinare – cinerae – cinere – cinyrae – cinyre – cynirae
EPIST. I XI, 10     neptunum procul e terra spectare furentem?’
& terra – a terra – e terra – eterra – exterra
EPIST. I XII, 24     vilis amicorum est annona, bonis ubi quid deest.
quid deest – quid des – quid dest – quidem est
EPIST. I XIII, 6     si te forte meae gravis uret sarcina chartae,
cartae – carte – chartae – chartnae – karte
EPIST. I XIV, 21     quae tu pulchra putas. fornix tibi et uncta popina
popinae – popina – popine
EPIST. I XIV, 25     quae possit tibi, nec meretrix tibicina, cuius
tibicina – tibicina est
EPIST. I XIV, 33     quem scis inmunem cinarae placuisse rapaci,
cinerae – cinarae – cinyrae – cinyre
EPIST. I XV, 35     vilis et agninae – tribus ursis quod satis esset –
vilis et agninae – tribus ursis quod satis esset
agminae – agmine – agninae – agnine – agnini
e& – esset
EPIST. I XVI, 8     temperiem laudes. quid si rubicunda benigni
benignae – benigne – benigni
EPIST. I XVI, 52     oderunt peccare boni virtutis amore.
boni virtutis amore – male formidine penæ
EPIST. I XVIII, 28     volt et ait prope vera: ‘meae – contendere noli –
maeae – meae – mecum – mihi
EPIST. I XVIII, 47     surge et inhumanae senium depone camenae,
camaenae – camenae – camene – camoenae
EPIST. I XIX, 5     vina fere dulces oluerunt mane camenae.
vina ferae – vina fere – vinafere – vini ferae – vinifere
EPIST. I XIX, 10     hoc simul edixi, non cessavere poetae
cessaverae – edixi – edixit – edixti
EPIST. I XIX, 15     rupit iarbitam timagenis aemula lingua,
caena – cena – gena – linguae – lingua
EPIST. II I, 124     militiae quamquam piger et malus, utilis urbi,
miliciae – militiae – mollitie
EPIST. II I, 219     multa quidem nobis facimus mala saepe poetae –
po&e – poetae
EPIST. II I, 231     virtus, indigno non committenda poetae.
po&e – poetae
EPIST. II II, 47     civilisque rudem belli tulit aestus in arma
rudae – rudem
EPIST. II II, 134     et signo laeso non insanire lagoenae,
lacaenae – lacenae – lagoene – lagenae – lagoemae – lagoenae – lagoene
EPIST. II II, 190     utar et ex modico, quantum res poscet, acervo
e – ex
EPIST. II II, 206     cum vitio fugere? caret tibi pectus inani
fugae rite – fuge re – fuge rite – fugere
A. P. I, 6     credite, pisones, isti tabulae fore librum
pisones – pisonis – pissones – pissonis
A. P. I, 31     in vitium ducit culpae fuga, si caret arte.
culpae ducit – ducit culpae
A. P. I, 35     nesciet: hunc ego me, si quid componere curem,
curae – curem
A. P. I, 60     ut silvae foliis pronos mutantur in annos,
e foliis, pronos nutant ubi – foliis pronos mutantur
A. P. I, 128     difficile est proprie communia dicere, tuque
propriae – proprie
A. P. I, 141     ‘dic mihi, musa, virum, captae post tempora troiae
captae post tempora – post captae tempora
A. P. I, 154     si plausoris eges aulaea manentis et usque
aulae – aulaea – aulea
A. P. I, 180     segnius inritant animos demissa per aurem
inritant – irritent – irritant
A. P. I, 262     aut ignoratae premit artis crimine turpi.
ignoratae – ignotae
A. P. I, 428     laetitiae; clamabit enim ‘pulchre, bene, recte’,
laeticiae – laetitiae – leticie – letitiae
   
SERM. I II, 110     atque aestus curasque gravis e pectore pelli?
a
SERM. I VI, 73     quo pueri magnis e centurionibus orti
et

Ad graece scripta legenda typus graecus extrahe


GAI M. SEVER • MMDCCLX • MMDCCLXVII